کشاورزی پایدار
کشاورزی پایدار بیان میکند که به چه روشهایی می توان تولید مطلوب داشت ضمن آنکه مصرف کودهای شیمیایی و نهادهها را کاهش داده و تاثیر سوء کمتری بر محیطوارد نمود.
در حالت کلی کشاورزی پایدار شامل:
- با محیط در توازن است
- منافع انسان را به طور کامل شامل می شود
- کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد
از انواعی از کشاورزی که باعث پایداری در کشاورزی می شوند میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
- کشاورزی تناوبی
- کشت با مصرف نهاده کمتر
- کشاورزی اکولوژیکی: در این روش کلیه خصوصیات اکولوژیکی مزرعه ثابت می ماند و به جای استفاده از نهاده بیشتر به مدیریت و کنترل اکوسیستم پرداخته میشود.
- کشاورزی قابل جایگزین: در این روش احتیاجات سیستم توسط چرخه مواد تامین می شود.
- کشاورزی بیولوژیکی: روشی است که در آن فعالیت موجودات زنده و اجزای تشکیل دهنده آنها حفظ میشود.
- کشاورزی زیستپویا (کشاورزی بیودینامیک)
- کشاورزی زیستی: در این روش مزرعه را به عنوان یک موجود زنده در نظر می گیرند و هدف اصلی آن حذف مواد شیمیایی به ویژه سموم و کودهای شیمیایی میباشد و مدر ضمن استفاده بهینه از نهادهها را توصیه می کند.
در دهه ۱۹۰۰ کشاورزی جایگزینی به همراه کشاورزی صنعتی شکل گرفت که روشهای مناسب زراعت و باغبانی را شامل می شد که استفاده از کمپوست به عنوان بخشی از کشاورزی زیستپویا (کشاورزی بیودینامیک) شکل گرفت.